Niniejsze opracowanie przeznaczone jest dla trenerów, choreografów i zawodników, którzy zajmują się gimnastyką sportową i artystyczną, akrobatyką, jazdą figurową na lodzie i pływaniem synchronicznym. Materiały te mogą być wykorzystane w równej mierze na zajęciach grup zarówno żeńskich, jak i męskich. W celu doskonalenia przygotowania choreograficznego bez wątpienia, oprócz dobrych podstaw teoretycznych, niezbędne są również zajęcia poglądowe, gdyż niezwykle trudne jest dokładne przekazanie tej "niemej" sztuki poprzez słowo drukowane.
W pracy dokonano ogólnej charakterystyki przygotowania choreograficznego w sporcie, będącego ważnym elementem sprawności zawodników w różnych jego dyscyplinach. Przedstawiono szczegółowe propozycje zajęć na różnych etapach szkolenia. Zaprezentowano również współczesny stan wiedzy o środkach, metodyce oraz planowaniu przygotowania choreograficznego, do czego wykorzystano m.in. materiały i doświadczenia wiodących specjalistów w zakresie tańca klasycznego i choreografii sportowej.
Terminologia, która jest stosowana w tańcu klasycznym i na lekcjach choreografii wykształciła się we Francji w XVII wieku. Składa się na nią jeden ogólny międzynarodowy system terminologii tanecznej, a język francuski pełni tu rolę podobną do tej, jaką ma język łaciński w medycynie.
|
